چه کسی با فرگس میرود/ شعری از ویلیام باتلر ییتس/ ترجمهی رُزا جمالی

چه کسی با فرگس می رود؟
شعری از ویلیام باتلر ییتس
فارسیِ رُزا جمالی

اکنون چه کسی بر ارابهی فرگس مینشیند و با او می رود
و چوب عمیق جزر و مدهای مواج را خواهد شکافت؟
و بر کرانهی صاف دریا خواهد رقصید؟
جوان، صورتِ سرخات را بالا بگیر!
دختر، چشمانِ نرم و نازکات را باز کن!
نترس دیگر
امید را بپروران!

رو بر نگردان
و به تن بگیر
که این رمزگانِ تلخ عشق است
فرگس بر ارابهای بیباک می راند
که بر سایهها در بیشه فرمان میدهد
و بر سینهی سپید دریایی تاریک
فرمان میراند
بر تمامی ستاره ها
که به همریخته اند
و سرگردانند.

این رسم الخط فارسی نیست...