قوهای وحشی در کول/ شعری از ویلیام باتلر ییتس / فارسیِ رُزا جمالی

قوهای وحشی در کول

درختان در زیبائی پائیز

راههایی صعب در کوهستان

در شفق و فلق

ماه مهر

و آب ها

انعکاسِ آرامِ آسمان

دسته دسته قوها

آب ها مواج

لابلای سنگ ها

نوزده پائیز بر من رفته

حساب ام را با شما پاک می کنم

پیش از آن که به پایان خوبی برسد

به ناگاه

تمام کوه ها

با چرخشی نامنظم

رنگ های بزرگ شکسته اند

بر بال های پر طنین شان

من دیده ام.

به آفریده هایی درخشان خیره شدم

قلب مجروح است

همه چیز در دگردیسی ست

این گرگ و میش است که به گوش می رسد

این بار اول است بر این ساحل

طنین بال هاشان بر فرق سرم

با گام هایی آرام

به راه افتاده اند

سکوتی دلنشین

بر عاشق و معشوق

آن ها در قدم می زنند

رودهایی که به آسمان راه پیدا می کنند

قلب هاشان پیر نشده

مشتاق یا پیروز

در شگفتم بر این که آن ها می خوانند

آر ام به آن سو بروند.

اینک بر آبی آرام شناوراست

پر رمز و زیبا

لابلای بوته هایی که می سازند

بر لبه ی دریاچه و یا استخری

چشمان آن ها خواهد درخشید

بر روزی که برخواهم خواست

که بیابم که آیا به راه افتاده اند...

این رسم الخط فارسی نیست...